Νευρογενής Ανορεξία (Anorexia Nervosa)

Η νευρογενής ανορεξία αποτελεί σοβαρή διατροφική διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από υπέρμετρο υποσιτισμό, παράλογο φόβο για την αύξηση του σωματικού βάρους, αλλά και μια διαστρεβλωμένη αντίληψη εικόνας εαυτού, του πάσχοντος ατόμου.

Μοιραστείτε το

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Είναι δέκα φορές πιο συχνή στις γυναίκες από ότι στους άνδρες και ξεκινά συνήθως στην εφηβεία. Νεότερες επιστημονικές μελέτες, δείχνουν μείωση στην ηλικία εμφάνισης της διαταραχής, δηλαδή από τα 13-17 έτη στα 9-12 έτη.

Η διαταραχή αυτή, δεν αφορά σε αυτή καθαυτή την όρεξη, αλλά στην εικόνα του σώματος εαυτού του ασθενούς, η οποία είναι διαστρεβλωμένη.

Άτομα που εμφανίζουν αυτή τη διαταραχή, περιορίζουν σταδιακά την κατανάλωση τροφής, χάνουν γρήγορα βάρος, κάνουν ψυχαναγκαστικά καθημερινή πολύωρη άσκηση ή μπορεί παράλληλα να καταναλώνουν καθαρτικές ουσίες ή να προκαλούν εμέτους.

Όλα τα παραπάνω αρχικά οδηγούν σε μεταβολικές και ορμονικές διαταραχές, και αν τα άτομα αυτά δεν λάβουν την κατάλληλη ιατροφαρμακευτική και ψυχιατρική υποστήριξη, συχνά καταλήγουν από πολυοργανική ανεπάρκεια (νεφρική, ηπατική και καρδιακή ανεπάρκεια).

Η νευρογενής ανορεξία είναι μια σοβαρή διατροφική διαταραχή, που συγκαταλέγεται στα ψυχιατρικά νοσήματα, εμφανίζει σε υψηλό ποσοστό συννόσηση με άλλες ψυχιατρικές διαταραχές (όπως είναι η κατάθλιψη) και χρίζει άμεσης αναγνώρισης, για άμεση και μόνιμη αντιμετώπιση της, από εξειδικευμένη ομάδα θεραπευτών.

Αν το παιδί σας ή άλλο συγγενικό σας πρόσωπο, παρουσιάζει παρόμοιες δυσκολίες, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε άμεσα με τον παιδίατρο σας!

Βοηθήστε τα άτομα με νευρογενή ανορεξία, πριν να είναι αργά!

Ενημερωτικό βίντεο

The Mirror-Anorexia των Georg Hólm, Kjartan Sveinsson, Jón Þór Birgisson, Orri Páll Dýrason

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Δείτε επίσης

Συνταγές για παιδιά

Ριζότο με κολοκύθα

Δεν τρώει το μικρό σας την κολοκύθα; Δοκιμάστε αυτή τη συνταγή!

Θέματα Αναπτυξιακής Παιδιατρικής

Χαρισματικό παιδί ή παιδί με σύνδρομο Asperger;

Ένα από τα πιο απαιτητικά πράγματα που καλείται ένας Αναπτυξιολόγος να κάνει είναι η διαφοροδιάγνωση παιδιών που βρίσκονται στις “γκρίζες ζώνες” όπως λέμε, δηλαδή παιδιά τα οποία χρειάζονται συχνά πολύωρη αξιολόγηση και χρήση περισσότερων του ενός, δομημένων, σταθμισμένων, αναπτυξιακών δοκιμασιών για να διαγνωστεί ορθά η όποια νευροαναπτυξιακή τους διαταραχή.

Scroll to Top