Τα «αναπτυξιακά ορόσημα» αποτελούν σημαντικούς σταθμούς κατάκτησης δεξιοτήτων και άρα σημαντικούς σταθμούς της ανάπτυξης. Έχουν ένα φυσιολογικό εύρος διακύμανσης, όπου τα περισσότερα παιδιά κατακτούν τη συγκεκριμένη δεξιότητα. Πέραν από αυτό το χρονικό όριο, συνήθως απαιτείται εξειδικευμένη αξιολόγηση.
Τι αναμένεται όμως να κάνει ένα βρέφος έως τον 1ο χρόνο ζωής του;
myΠαιδί, Τεύχος 5 Φεβρουάριος 2016, σελ 32-35
Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο, πατήστε εδώ.
Πολλά σπίτια έχουν μεγάλες βεράντες, αυλές ή ακόμη και κήπους. Τα περισσότερα όμως έχουν γκαράζ ή χώρους αποθήκευσης. Στους χώρους αυτούς, συχνά φυλάσσονται πράγματα, τα οποία θέλουμε να κρατήσουμε μακριά από τα μικρά μας. Τι γίνεται όμως αν το παιδί μας βρεθεί να “εξερευνά” τον κήπο ή την αποθήκη, χωρίς την επίβλεψη μας;
Ένα από τα πιο απαιτητικά πράγματα που καλείται ένας Αναπτυξιολόγος να κάνει είναι η διαφοροδιάγνωση παιδιών που βρίσκονται στις “γκρίζες ζώνες” όπως λέμε, δηλαδή παιδιά τα οποία χρειάζονται συχνά πολύωρη αξιολόγηση και χρήση περισσότερων του ενός, δομημένων, σταθμισμένων, αναπτυξιακών δοκιμασιών για να διαγνωστεί ορθά η όποια νευροαναπτυξιακή τους διαταραχή.